نمی بخشمت به خاطر .... تمام خنده هايي كه از صورتم گرفتي.... نمي بخشمت .... بخاطر.... تمام غمهايي كه بر صورتم نشاندي نمي بخشمت .... بخاطر دلم كه  شكستي .... .. بخاطر احساسم كه پرپر كردي... نمي بخشمت .... بخاطر زخمي كه بر وجودم نشاندي ... نمي بخشمت....

داستانهای کوتاه کوتاه کوتاه

در بیمارستانی دو مرد بیمار در یک اتاق بستری بودند یکی از بیماران اجازه داشت که هر روز بعد از ظهر یک ساعت روی تختتش بنشیند تخت او در کناهر پنجره اتاق بود اما بیمار دیگر مجبور بود هیچ تکانی نخورد و همیشه پشت به هم اتاقی اش روی تخت بخوابد انها ساعتها با یکدیگر صحبت می کردند از همسر خانواده خانه سربازی یا تعطیلاتشان با هم حرف می زدند هر روز بعد از ظهر بیماری که تختش کنار پنجره بود می نشت و تمام چیزهایی را که می دید برای هم اتاقی اش توصیف می کرد بیمار دیگر در مدت این یک ساعت با شنیدن حال و هوای دنیای بیرون جانی تازه می گرفت این پنجره رو به یک پارک بود که دریاچه زیبایی داشت مرغابی ها و قوها در دریاچه شنا می کردند و کودکان با قایقهای تفریحی شان در اب سرگرم بودند درختان کهن به منظره بیرون زیبایی خاصی بخشیده بود و تصویری زیبا از شهر در افق دور دست دیده می شد همان طور که مرد کنار پنجره این جزئیات را توصیف می کرد هم اتاقیشش چشمانش را می بست و این مناظر را در ذهن خود مجسم می کرد روزها و هفته ها سپری شد یک روز صبح پرستاری که برای شستشوی پای انها اب اورده بود جسم بی جان مرد کنار پنجره را دید که در خواب و با ارامش از دنیا رفته بود پرستار بسیار ناراحش شد و از مستخدمان بیمارستان خواست که ان مرد را از اتاق خارج کنند مرد دیگر خواهش کرد که تختش را به کنار پنجره منتقل کنند پرستار این کار را با رضایت انجام داد و پس از اطمینان از راحتی مرد اتاق را ترک کرد ان مرد به ارامی و با درد بسیار خود را به سمت پنجره کشاند تا اولین نگاهش را به دنیای بیرون از پنجره بیندازد با لاخره اومیتوانست این دنیا را با چشمان خود ببیند او در عین نا باوری او با یک دیوار مواجه شد مرد پرستار را صدا زد و یا حیرت پرسید که چه چیزی هم اتاقیش را وادار می کرده که چنین مناظر دل انگیزی را برای او توصیف کند؟پرستار پاسخ داد:شاید او می خواسته به تو قوت قلب بدهد ان مرد اصلا نابینا بود و حتی نمی توانست دیوار را هم ببیند

اهای مرد دیوونه اهای سرمشق عاشق

منم دل به تو دادم بیا نبر زیادم

ببین شکسته گیتار اهای عکس رو دیوار

دلم بسته به احساس تو ای عاشق نازم

_

دوستار همه ی شما

مدت زيادي از تولد برادر ساكي كوچولو نگذشته بود . ساكي مدام اصرار مي كرد به پدر و مادرش كه با نوزاد جديد تنهايش بگذارند
پدر و مادر مي ترسيدند ساكي هم مثل بيشتر بچه هاي چهار پنج ساله به برادرش حسودي كند و بخواهد به او آسيبي برساند . اين بود كه جوابشان هميشه نه بود . اما در رفتار ساكي هيچ نشاني از حسادت ديده نمي شد ، با نوزاد مهربان بود و اصرارش هم براي تنها ماندن با او روز به روز بيشتر مي شد ،‌ بالاخره پدر و مادرش تصميم گرفتند موافقت كنند .
ساكي با خوشحالي به اتاق نوزاد رفت و در را پشت سرش بست . امالاي در باز مانده بود و پدر و مادر كنجكاوش مي توانستند مخفيانه نگاه كنند و بشنوند . آنها ساكي كوچولو را ديدند كه آهسته به طرف برادر كوچكترش رفت. صورتش را روي صورت او گذاشت و به آرامي گفت : ني ني كوچولو ، به من بگو خدا چه جوريه ؟ من داره يادم ميره